Olaylara bakışımız, spordaki başarısızlığımızla doğru orantılıdır.

Spordaki başarımızı, ülke olarak hayata yaklaşımımız, birbirimize davranışımız ve olaylara verdiğimiz tepkiler oldukça etkiliyor.

Her gün gazetelerde iki tane tecavüz haberi okuyoruz, gazeteye yansımayanlar da cabası. “Tahrik oldum, elde etmeliyim”… Kupa var, gitmeliyim, almalıyım.

Bu ülke ayağı kırılan eşeği ahıra bağlayıp tecavüz edenleri de okudu. “Vur, kır, parçala, bu maçı kazan.” Nasıl olduğunun önemi yok, sadece kazan.

Kadına şiddet %1200 artı (120 değil, 1200). “Sorun mu var. Gücü, gücü yetene. Hurra o zaman. Şiddetle çözelim.”

Çocuk gelinler konusunda dünyada ilk üç içindeyiz. “Olmadık kişilerden çok şey bekliyoruz. Yapacak, yapmalı, hem de acilen yapmalı, artık sandalyeye oturduğunda ayağı yere değiyor. O zaman zamanı gelmiştir. Eğitime gerek yok, 12 yaşında koca kız.”

Ensest ilişkilerde de dünyanın önde gelen ülkelerindeniz. “Birbirimizi becerir, dışa ahlak dersi veririz.”

İki lafımızdan birisi küfürdür. “Sorunları bu minvalde görürüz, çözmeye çalışırız.”

Sevgilimizle sorun çıkar, kendimize bakmadan, “Orospu zaten/öküz zaten, deyip, kestirip atarız.” “Topçu mu lan o. Nasıl yurt dışında oynuyor hayret, ben olsam takıma almazdım.”

Milletçe çabuk sıkılıp geriliyoruz, sıkılganlık had safhada. “İlişkimiz monoton,” “Aynı kişiyle yıllarca nasıl olur,” derken 28 yaşında, 8 yıldır aynı takımda ter dökmüş adama, “Yaşlandı artık, bırak futbolu, yenileri gelsin,” diyen de bizleriz.

Vefalı geçinir, vefayı başkalarından bekleriz. “Tugay’ı yuhalar, futbolu bırakmasını isteriz, milli maçtan çıkarken yuhalarız.” ve adam gidip yurt dışında parlak 2. bir kariyer yapınca, “taktir eden de bizler oluruz”. “Çalıştı yaptı adam, helal olsun.” Bu ülkeden kaçmasına sebep olduğumuzu unutur gideriz.

Biz hiçbir şey yapmayız, hep başkaları yapar. Beşiktaşlı olan yapmıştır, Fenerliyse kesin, Galasaraylıysa vardır bir şey, Trabzonlu zaten belli. Birbirini suçla dur, ama genel olarak baktığında, “Türkler yapmaz”… “Türkler yapmaz lakin diğeri kesin yapmıştır.” Kim hangi kümedeyse, diğer küme kesin yapar, ama biz yapmayız.

Anamıza, babamıza, eşimize küfür ederiz (eleştiri dışı) ama küfür edilmesini istemeyiz; böyle ahlaklıyızdır.

Sonrada oturup düşünürüz, neden sporda başarısızız. Ve ahkamlar keseriz, sabır göstermiyoruz, eğitim yok, zaman verilmiyor, düzen yok, sporcular ahlaksız, yöneticiler iş bilmez, bir şeyi hemen olsun istiyoruz vs vs vs.
Peki ya birey birey bu kadar ahlaklıyken, kimler ülkeyi ensest ilişkilerde, tecavüz haberlerinde, kadına şiddette, çocuk gelinler konusunda ülkeyi üst sıralara çıkartanlar?
Sporda başarılı olmak istiyorsak, önce bunları düzeltmek gerekiyor.

İstediğin kadar, eğitimli antrenörler yetiştir, istediğin kadar bilgili yöneticiler gelsin, istediğin kadar futbolcu pozisyon bilgisini geliştir, olmaz. Önce kafaların değişmesi lazım, önce temel eğitimi değiştirip zihniyetleri değiştireceksin, sonra spor zaten bir şey yapmana gerek kalmadan, bir bakmışsın kendiliğinden ilerlemiş.
Bu ülkenin sorunu ahlaktır, ahlak eğitimidir.

Toplumsal durumumuz, spora olan tepkilerimizin aynasıdır.

Tansu Yalkın

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s