Teşekkürler Cüneyt Çakır

Manchester United – Real Madrid maçında, Cüneyt Çakır’ın Nani’ye gösterdiği kart sonrasında insanlar coştu.
Bizlere pek çok insanın erketede yattığını ve yurt dışında yönettiği bir maçta hata yapmasını beklediğini göstermiş oldu. Bu nasıl bir nefrettir, bu nasıl bir kusmadır, anlam vermek güç.

“Türk milliyetçilerinin koruduğu hakem işte,” diyenler mi, “Bu adamı savunanlar şimdi ne diyecek,” diye soranlar mı, “Çakır’ı hala koruyan var, bir bitmediniz be kardeşim,” diye sonu küfürle biten cümleler mi istersin… Tüm nefret bir anda dışarı çıktı.

Hemen Türkiye’de yönettiği maçlar gündeme geldi Facebook duvarlarında. Fenerbahçeli, “Hani yurt dışında iyi maç yönetiyordu, kim yer bunları,” dedi; Galatasaraylısı “Cüneyt Çakır kendi karakterinde maç yönetti,” diyerek içindekini kustu; Beşiktaşlı olan, “Cüneyt Çakır’ı taktimimdir,” diye veryansın etti. Ne gözleri kaldı, ne tipi, ne duruşu ne de karakteri.

“O ayak kalktığında, Nani topa bakıyordu, Arbeloa’yı görmedi,” diye kartı ağır bulanlar; “Bir futbolcu rövaşataya kalktığında bir futbolcu tekmeye ayak uzatıp kafasına geldi diye kart gösterilmez bu da aynı durum işte,” diyerek, yerenler ve diğer tarafta da “Buz gibi kırmızı kart kardeşim,” diye savunanlar.

Kimi, tekmeden sonra Nani ayağını ileri doğru ittirerek futbolcuyu “Hazır tekme gelmiş, dur sakatlayayım şunu,” mantığında ayağını ileri ittirdiğini görsellerle desteklerken, bir başkası bunun refleks olduğunu iddia ediyor. Konuşuluyor, tartışılıyor ve genel olarak nefretle, kinle. Kart değil diyenler Cüneyt Çakır’a; kırmızı kart diyenler Cüneyt Çakır’ı yerenlere saldırıyor küfürlerle atışıyor, her bir cümle nefret kokuyor.

Howard Webb’in onlarca maçta nasıl hata yaptığını biliyoruz, bir hata yapılmışsa bırakın bir kere de Cüneyt Çakır yapsın. Eğer bu bir hataysa, bu hata onun karakterinden bir şey götürmeyeceği gibi iyi hakem olduğu gerçeğini de asla değiştirmeyecek.

Ve bizler, yine futbolun sırf bu “Karttı değildi, sarıydı, kırmızıydı,” tartışmaları yüzünden güzel olduğunu unutup, kendi nefretimizde bir kez daha boğulmayı başardık.
Halk olarak her şeyle kavga eden bizlerin hemen yanımızdakine tahammülümüz bile yokken, bu nefret daha çok Cüneyt Çakır üzerinden kendimizedir. Çünkü, ne kendimize saygımız var, ne de çevremize; ne kendimize tahammül edebiliyoruz ne de insanlara…

Bize bizi bir kez daha gösterdiği için Cüneyt Çakır’a teşekkür etmek gerekir.

Tansu Yalkın

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s